Nevenschade en ‘shit happens’

11 nov 2019
722 keer
Nevenschade en ‘shit happens’ Bron foto: Pixabay.com
Afgelopen dinsdag was een interessante avond. Een avond waaruit bleek dat mijn vrouw ongelijk heeft als zij zegt dat mannen niet kunnen multitasken. Tegelijkertijd Chelsea-Ajax en het politieke debat over burgerslachtoffers volgen was zeer goed te doen. Voor beide (politieke) wedstrijden gold dat het spannend en emotioneel was, al zijn ze natuurlijk niet met elkaar te vergelijken. Voor beide geldt ook dat we waarschijnlijk nooit achter de waarheid kunnen of zullen komen. Was het toevallig pech voor Ajax dat een voorafgaande overtreding niet werd gezien of …..

Het valt me op dat het vandaag de dag niet zo nauw wordt genomen met de waarheid. Onlangs bleek bijvoorbeeld dat onze bondscoach Koeman geen eerlijk antwoord had gegeven op de vraag of hij een clausule in zijn contract heeft staan om tussentijds naar zijn geliefde club Barcelona te mogen overstappen als dit aan de orde mocht zijn. Hij zei bij de ontmaskering dat het een leugentje om bestwil was. De ongeëvenaarde leugenaar is volgens de Washington Post de Amerikaanse President Trump. Hij liegt volgens de krant gemiddeld 15 keer per dag en de teller staat ondertussen op meer dan 10.000. Een prestatie van formaat en als dit klopt dan kan je stellen dat hij een goed betaalde beroepsleugenaar is.

Terug naar het debat van afgelopen dinsdag. Het was goed om te vernemen dat nagenoeg alle politici achter onze luchtmacht collega’s staan. Want laten we eerlijk zijn, ze hebben een puike prestatie geleverd. Ze hebben de bommenfabriek vernietigd. Bravo Zulu noemen we dat bij de marine. Een fabriek waarin zich meer TNT bevond dan de inlichtingendiensten dachten, met als gevolg dat de secundaire explosie vernietigend was voor de omgeving. Daar staat tegenover dat door de vernietiging van het extra TNT andere mensen veel leed bespaard is gebleven. Mag je het een met het ander vergelijken? Ik denk dat als de fabriek niet was vernietigd er meer onschuldige slachtoffers te betreuren waren geweest. Echter, het verschil tussen het een en het ander is dat aan de 70 burgerslachtoffers ‘Nederlands’ bloed kleeft. Bij het tweede betreurenswaardige incident was er eveneens sprake van een succesvolle missie. Echter, helaas betrof het hier verkeerde informatie en werd er een woonhuis in plaats van een commandocentrum geraakt. Ook hier waren burgerslachtoffers te betreuren.

In een oorlog is dit onvermijdelijk. ‘Shit happens’ en daar hebben we een mooie Engelse term voor: ‘collateral damage’ oftewel nevenschade. Ik weet niet of u hetzelfde gevoel heeft maar ik vind nevenschade onpersoonlijker. Misschien komt dit door de Hollywoodfilms waar ‘collateral damage’ altijd betekent dat de slechterik op zijn falie krijgt.
De nevenschade beperkt zich niet alleen tot de ongelukkigen in Irak. Het heeft ook de politieke arena bereikt. De Tweede Kamer is verkeerd geïnformeerd door de voormalige minister van Defensie. Deze heeft beweerd dat er geen burgerslachtoffers zijn gevallen bij bombardementen die door onze F-16’s zijn uitgevoerd. De vraag die nu aan de orde is: wie was hier allemaal van op de hoogte? Uit het debat van afgelopen dinsdag bleek dat naast de voormalige minister van Defensie, alleen ‘ambtenaren’ al dan niet van verschillende ministeries op de hoogte waren en dat deze zouden hebben besloten deze belangrijke informatie niet te delen met het toenmalige (kern)kabinet.

Ik denk dat het defensiepersoneel met verbazing naar het debat heeft gekeken. De Haagse werkelijkheid en de daagse (oorlogs)werkelijkheid liggen mijlenver uit elkaar. De militair moet zijn werk onder zeer moeilijke omstandigheden uitvoeren. Als de missie goed wordt uitgevoerd en hierbij helaas burgerslachtoffers zijn te betreuren, worden zij alsnog bestraft. De minister zei bij de behandeling van het begrotingsdebat dat Defensie hard zal moeten werken om het vertrouwen van de Tweede Kamer terug te winnen. Alsof het de schuld is geweest van het defensiepersoneel dat de politiek wel of niet is geïnformeerd. Tijdens het debat waar ‘Defensie’ het moest ontzien en de militair en passant als moordenaar werd bestempeld is het voorstel gedaan om vanuit de defensiebegroting een fonds ter compensatie van de slachtoffers op te richten. Net zoals bij het Nationaal Fonds Ereschuld, voor militairen die een trauma, handicap of andere aandoening hebben opgelopen tijdens een missie in het buitenland, wordt dit niet uit algemene middelen, maar uit de defensiebegroting betaald. De nevenschade van ons gevaarlijke werk komt bij het defensiepersoneel terecht. Nog minder geld voor materieel of arbeidsvoorwaarden om ons werk goed te kunnen doen. ‘Shit happens’!

Reageren op deze weblog>>

KVMO  |  Wassenaarseweg 2, 2596 CH Den Haag  |  070 - 383 95 04