Uitbuiting

15 apr 2019
190 keer
Uitbuiting Bron foto: Pixabay.com
Afgelopen week las ik dat D66 het grote lerarentekort in Nederland wil gaan oplossen door EU-burgers van buiten Nederland voor de klas te gaan zetten. Ik dacht meteen: ‘1 april is al geweest, dit kan toch niet waar zijn?’ Dat was ook het geval, want het bleek niet om leraren te gaan maar om militairen. Polen, Roemenen en Bulgaren kunnen massaal aan de slag in onze krijgsmacht. Het D66-gedachtegoed past goed bij een onlangs verschenen artikel in het NRC onder de titel: ‘Oost-Europese migranten worden uitgebuit in Nederland’.

D66 stipt een pijnlijk punt aan. Ze hebben natuurlijk gelijk dat de bemensing van het uitvoerende gedeelte van onze publieke sector een groot probleem is. Er zijn beleidsambtenaren genoeg die voor een goed salaris vier dagen in de week van 09.00 tot 1700 uur willen werken maar de militair, leraar, politieagent en verpleger die het echte werk moeten doen laten zich tot verbazing van de beleidsambtenaren en de politiek niet langer uitbuiten en verlaten massaal de publieke sector. Dus, zo is de redenatie, als de militair niet meer wil werken voor een ‘hongerloontje’ zoeken we de oplossing gewoon buiten Nederland. Andere landen zijn ons hierin voor gegaan maar succesvol is het nog niet gebleken.

In Nederland heeft men veel ervaring met (Oost) EU-werknemers: ze zijn lekker goedkoop; je geeft hen huisvesting en voeding (op de kazerne); je geeft wat zakgeld erbij. In het Westland weten ze er volgens het NRC alles van. In de kassen is een eventueel taalprobleem zo opgelost. Een tomaat is een tomaat en er kan niet veel fout gaan. De taalbarrière die aan boord van onze schepen, eenheden enz. gaat ontstaan nemen ze bij het Europese D66 voor lief. Pang-Pang roepen in het Bulgaars, Roemeens, Portugees of Pools kan immers geen kwaad want er komt toch geen munitie uit de vuurmond. Dat juist taalbarrières bij grote internationale oefeningen een groot probleem zijn, is schijnbaar niet bij D66 bekend. In tegenstelling tot werken bij de EU in Brussel of Straatsburg kan een vertraging van enkele secondes of miscommunicatie het verschil zijn tussen leven en dood.
Ik hoop voor onze krijgsmacht dat het voorstel niet wordt omarmd. Het zou namelijk het begin van het definitieve einde betekenen. Ik vestig mijn hoop dan ook op de Tweede Kamer, in het besef dat we het daar de afgelopen decennia niet van hebben moeten hebben.

Over de Tweede Kamer gesproken: afgelopen week is in een Voorgezet Algemene Overleg Personeel weer eens stil gestaan bij de cao voor het defensiepersoneel. Er werden door oppositiepartijen verschillende moties ingediend waarin zij de minister van Defensie tot haast maanden om nu eens eindelijk te komen tot een goede cao voor het defensiepersoneel. Het is de Kamerleden niet ontgaan dat het vertrouwen in de werkgever Defensie nog steeds zeer laag is. De regering wordt dan ook o.a. verzocht een plan te presenteren hoe zij denken het vertrouwen te gaan herstellen. Het antwoord van de minister naar aanleiding van de moties:
‘Nou, u weet natuurlijk dat de inzet van het kabinet is dat er bij de Voorjaarsnota mogelijk middelen toegevoegd worden. Maar daarvoor is het uitgangspunt het nationaal plan, dat is gemaakt door de minister van Buitenlandse Zaken en is ingediend door de minister-president en mij. In de brief die wij daarover in de richting van uw Kamer hebben geschreven, hebben wij aangegeven op welke capaciteiten we inzetten. We hebben overigens ook wat opgeschreven over het personeel, want zonder personeel heb je uiteindelijk niets aan capaciteiten.’

Dit antwoord is geheel in lijn met de vijf prioriteiten van Defensie, waarin het ‘goud van Defensie’ niet voor kwam. De staatssecretaris stelde: “Soms moet je een broedende kip niet storen. Dat geldt ook in dit geval’. De oppositie-Kamerleden waren en bleven sceptisch: ‘Dat alle creativiteit ingezet moet worden snap ik, maar ik neem aan dat de minister ook begrijpt dat we een beetje cynisch worden als we al een jaar verder zijn en die creativiteit nog niet tot iets geleid heeft’.

Dit cynisme bespeur ik ook bij het defensiepersoneel. Ik begrijp dat wel want laten we eerlijk zijn: hoe moeilijk kan het zijn om je personeel op één te zetten.

Reageren op deze weblog

KVMO  |  Wassenaarseweg 2, 2596 CH Den Haag  |  070 - 383 95 04  |  info [AT] kvmo [DOT] nl